Αγωνία για τους Έλληνες που παραμένουν στη Λιβύη

Ωρες αγωνίας περνούν οι λιγοστοί Ελληνες που παραμένουν στην Τρίπολη της Λιβύης, η οποία συγκλονίζεται από τις στρατιωτικές επιχειρήσεις και τους βομβαρδισμούς.

Η αγωνία τους ανεβαίνει κατακόρυφα τη νύχτα, κατά τη διάρκεια της οποίας σημειώνονται σφοδρές εχθροπραξίες στη λιβυκή πρωτεύουσα...



Το θετικό, πάντως, είναι ότι όλοι είναι καλά στην υγεία τους, όπως διαβεβαιώνει ο μητροπολίτης Τριπόλεως Θεοφύλακτος.

Πριν από περίπου έναν μήνα, όταν ξέσπασαν οι μεγάλες ταραχές, ο ποιμενάρχης των ορθοδόξων της Λιβύης είχε πάρει την απόφαση να μην εγκαταλείψει την Τρίπολη και να μείνει δίπλα στους Ελληνες της πόλης. Σήμερα δεν έχει μετανιώσει για την απόφασή του αυτή, παρότι τα πράγματα δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο. «Την ημέρα είναι πάντα ήσυχα τα πράγματα. Από το βράδυ και ύστερα όμως είναι δύσκολα εξαιτίας των βομβαρδισμών» δηλώνει στην «Espresso» ο μητροπολίτης Θεοφύλακτος.

Οπως αναφέρει, τη νύχτα της Κυριακής προς Δευτέρα σημειώνονταν διαρκώς βομβαρδισμοί στη λιβυκή πρωτεύουσα, ενώ την κατάσταση για τον ίδιο δυσχεραίνει το γεγονός ότι το σπίτι του βρίσκεται σε σχετικά μικρή απόσταση, «ούτε τρία χιλιόμετρα» όπως λέει ο ίδιος, από το στρατηγείο του Καντάφι.

Στην ερώτηση αν φοβάται, απαντά κατηγορηματικά: «Οχι, δεν φοβάμαι. Αν φοβόμουν δεν θα καθόμουν. Είναι δυνατόν να φοβάται ένας επίσκοπος; Τότε γιατί τον προήγαγε η Εκκλησία σε επίσκοπο; Αλλωστε η ζωή του επισκόπου είναι μια διαρκής θυσία και καμιά φορά και σωματική θυσία. Είναι δυνατόν να εγκαταλείψεις τα παιδιά σου, να φύγεις, είτε λίγα είτε πολλά είναι αυτά;»

Τα «παιδιά» του μητροπολίτη είναι οι έξι-επτά οικογένειες ομογενών που παραμένουν ακόμη στην Τρίπολη, οι οικογένειες των περίπου δεκαεπτά Ελληνίδων που έχουν παντρευτεί Λιβύους και λίγοι μεμονωμένοι Ελληνες εργαζόμενοι που αποφάσιισαν να μη φύγουν από την σπαρασσόμενη χώρα. Τα υπόλοιπα «παιδιά» του, οι πολυάριθμοι Ελληνες που δούλευαν σε εργοτάξια της Λιβύης καθώς και οι ορθόδοξοι εργαζόμενοι από χώρες της ανατολικής Ευρώπης -κυρίως Ρώσοι και Ουκρανοί- αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη χώρα. Ο ίδιος διατηρεί στενή επαφή με όλους τους Ελληνες της Τρίπολης και τελεί αδιάλειπτα τη Θεία Λειτουργία στον ναό του Αγίου Γεωργίου.

Ο μητροπολίτης Θεοφύλακτος ανησυχεί ιδιαίτερα για τους «ευγενείς και φιλόξενους» Λίβυους. «Είναι μουδιασμένος ο λαός, δεν ξέρει τι τον περιμένει αύριο» λέει ο ίδιος, εκφράζοντας τον φόβο ότι «αυτός θα πληρώσει το τίμημα του αίματος, όπως συμβαίνει πάντοτε».

Σταθερός στην απόφασή του να παραμείνει στην πόλη του δηλώνει και ο πρόεδρος της ελληνικής κοινότητας Τρίπολης, Δημήτρης Αναστασίου. «Πού να πάμε, άλλωστε; Εδώ γεννηθήκαμε, εδώ μεγαλώσαμε, εδώ είναι η ζωή μας όλη» ανέφερε σε δηλώσεις του ο τρίτης γενιάς Ελληνας ομογενής, που προσπαθεί να παραμένει ψύχραιμος «ακόμα και την ώρα που ακούγονται τρομακτικά τα χτυπήματα, όπως χθες (σ.σ.: προχθές) βράδυ, από τα ανατολικά της Τρίπολης, όπου σε απόσταση 6-7 χιλιομέτρων βρίσκονται στρατόπεδα και στρατιωτική βάση».