Ο Γκόραν Μπρέγκοβιτς στις 27 Σεπτεμβρίου στο Ηρώδειο

«Πάντα στα έργα µου υπάρχει happy end» έλεγε χθες ο Γκόραν Μπρέγκοβιτς. Ακόµη και στα «Ηµερολόγια µιας θλιµµένης βασίλισσας», το νέο του έργο, που θα φέρει στις 27 Σεπτεµβρίου στο Ηρώδειο.

«Δεν σας πτοεί η κρίση», πιστεύει για τους Ελληνες ο Γκόραν Μπρέγκοβιτς.
Και µας φέρνει µια «Θλιµµένη βασίλισσα» στο Ηρώδειο.

«Είστε µια χαρούµενη χώρα. Παρά την κρίση που περνάτε, εξακολουθείτε να διατηρείτε την ίδια ατµόσφαιρα. Πολύ θα ήθελα να είχα γεννηθεί εδώ». Αυτά έλεγε χθες ο Γκόραν Μπρέγκοβιτς πίσω από τα µαύρα γυαλιά του. Η Ελλάδα, όπως φαίνεται, είναι µία από τις χώρες που τον κάνει να αισθάνεται άνετα, όπου µπορεί εύκολα να επικοινωνήσει µε το κοινό.

Με την ίδια ευκολία επέλεξε και τη Μαρία Ναυπλιώτου για τον κεντρικό ρόλο (αφηγήτρια) της νέας του παράστασης «Ηµερολόγια µιας θλιµµένης βασίλισσας» που θα δούµε στις 27 Σεπτεµβρίου στο Ηρώδειο. Πρόκειται για έναν µονόλογο µε τη συνοδεία κλασικού συνόλου και χορωδίας, εν είδει «ρετσιτατίβο» – φόρµα του 16ου αιώνα που οδήγησε στην πρώτη όπερα – που σκηνοθέτησε ο ίδιος πάνω σε κείµενα διάφορων συγγραφέων.

Ραχοκοκαλιά των κειµένων είναι η σειρά επιστολών του βόσνιου νοµπελίστα συγγραφέα Ιβο Αντριτς που το 1945 «προφητεύει» τα δεινά που θα πλήξουν τη χώρα του το 1991 (χρησιµοποιεί επίσης και κείµενα του ποιητή και κειµενογράφου Sidran, του λυρικού ποιητή του 16ου αιώνα Πιερ Ντε Ρονσάρ και του Σαίξπηρ).

Η Ελλάδα είναι χαρούµενη, παρά τα όσα περνάει, δεν ισχύει το ίδιο όµως µε τη δική του πατρίδα που είναι και κοµµάτι του εαυτού του κι ας µένει µόνιµα στη Γαλλία τα τελευταία χρόνια. Το «Ηµερολόγιό» του µιλάει για ένα οικογενειακό δράµα την εποχή του του πολέµου (1992-1995).

«Τα Ηµερολόγια µιας θλιµµένης βασίλισσας» ήταν µια παραγγελία της Βασιλικής του Σεν Ντενί και έκαναν την πρεµιέρα τους εκεί στις αρχές Ιουνίου. Ηδη έχουν παιχτεί σε ακόµα δύο φεστιβάλ της Γαλλίας και όταν ολοκληρωθεί η πρώτη αυτή περιοδεία, εκτός από τη χώρα µας θα έχουν παρουσιαστεί και στην Ισπανία, την Ιταλία και το Βέλγιο. Σε κάθε χώρα η πρωταγωνίστρια αποδίδει το κείµενο στη µητρική της γλώσσα (εδώ η µετάφραση στα ελληνικά έγινε από την Γκάγκα Ρόσιτς) και έχει µεγάλο περιθώριο ανάπτυξης της δικής της τεχνικής (σύµφωνα µε τα λεγόµενα του σκηνοθέτη Μπρέγκοβιτς).

Οσο για τη µουσική, η ορχήστρα αποτελείται από κρουστά, µπάσο, δύο τροµπέτες, σαξόφωνο και κουαρτέτο εγχόρδων (διευθύνει ο Μπρέγκοβιτς), ενώ στα φωνητικά συµµετέχουν δύο βαρύτονοι, δύο γυναίκες και έξι άνδρες χορωδοί-τραγουδιστές.

«Στην αρχή η µουσική είναι εκείνη µιας χαρούµενης ζωής. Μετά όµως... Αλλά στο τέλος έχουµε happy end, πάντα στα έργα µου υπάρχει happy end», είπε ο Μπρέγκοβιτς. «Το κορίτσι τα καταφέρνει και δραπετεύει από αυτή τη θλιβερή ζωή, αλλάζει µέρος». Πολύ πιθανόν να έρχεται να βρει την τύχη του στη «χαρούµενη» Ελλάδα του Μπρέγκοβιτς.