Πέμπτη, 7 Ιανουαρίου 2010

Η αστυνομία ανάγκασε μαθητές στην Πάτμο να... γδυθούν!!!



Το περιστατικό συνέβη πριν λίγες μέρες, όταν αστυνομικοί του Α.Τ. Πάτμου προσήγαγαν 4 ανήλικα παιδιά που έπιναν τον καφέ τους σε καφετέρια του νησιού, επειδή τους θεώρησαν ύποπτους για φορές που είχαν σημειωθεί σε μηχανή του τμήματος, από άγνωστο δράστη. Όπως αναφέρουν στην μηνυτήρια αναφορά που κατέθεσαν οι ανήλικοι, οι αστυνομικοί τους οδήγησαν στο τμήμα χωρίς εκείνοι να φέρουν αντιρρήσεις και κατά την «άτυπη ανάκριση¨που ακολούθησε βιαιοπράγησαν εναντίον τους, τους εξύβρισαν και ανάγκασαν δύο από αυτούς να γδυθούν.

«Όσο πέρναγε η ώρα και δεν κατάφερναν να μου αποσπάσουν ομολογία τόσο πιο αφόρητη γινόταν η σωματική και ψυχολογική βία που ασκούσαν οι αστυνομικοί πάνω μου. Ο ένας κόλλησε το κεφάλι μου στον τοίχο κι ενώ με έσφιξε στον λαιμό με χτυπούσε με γροθιές. ‘Ομολόγησε κωλόπαιδο αλλιώς θα σε β΄λαλω κάτω με τους Πακιστανούς και να δούμε αν αύριο θα ομολογήσεις’ με απειλούσε. Για να ολοκληρώσουν τον βασανιστικό εξευτελισμό μου με ανάγκασαν να γδυθώ. Το έκανα νιώθοντας μηδενικό», αναφέρει ένας από τους 17χρονους στην καταγγελία του.

«Οι αστυνομικοί άρχισαν να ουρλιάζουν χωρίς λόγο, ασκώντας πάνω μας αφόρητη ψυχολογική βία. Μας εκβίαζαν για να αποσπάσουν πληροφορίες για τις φθορές στο μηχανάκι που εμείς αγνοούσαμε. Ταυτόχρονα, έναν από αυτούς χτυπούσε λυσσαλέα το τραπέζι αναποδογυρίζοντας ότι υπήρχε μπροστά του», συνεχίζει άλλος 17χρονος.

«Με αξίωσε να γδυθώ, απειλώντας με πως αν δεν το κάνω θα πάω κατηγορούμενος. Στο ερώτημα μου γιατί να το κάνω, απάντησε ότι μπορεί να είχα κλέψει κάτι προηγουμένως ή να είχα πάνω μου ναρκωτικά. Υπέκυψα μην μπορώντας να κάνω διαφορετικά, αφού δεν άντεχα άλλο την ψυχολογική βία και παρέμεινα με το εσώρουχο. Εκείνος αξίωσε να κατεβάσω και το εσώρουχο μου», καταγγέλλει ένας από τους ανήλικους πρωταγωνιστές του νέου περιστατικού αστυνομικής αυθαιρεσίας. Όπως αναφέρεται στην μήνυση, μάλιστα, ένα από τα παιδιά λιποθύμησε, καθώς δεν άντεξε την ψυχολογική πίεση.

Αποκαλυπτική είναι και η στιχομυθία που ακολούθησε μεταξύ των γονέων των μαθητών και των αστυνομικών, όταν οι πρώτοι μετέβησαν στο Α.Τ. Πατμου για να ζητήσουν εξηγήσεις για την κακομεταχείριση που υπέστησαν τα παιδιά τους. Όταν ο πατέρας ενός εκ των ανηλίκων είπε στους αστυνομικούς ότι θα κινηθεί νομικά εναντίον τους, εκείνοι απάντησαν «Μην κάνεις τίποτα. Θα πάρει 5-6 χρόνια και στο τέλος δεν πρόκειται να πετύχεις τίποτα, ενώ τα παιδιά θα πάθουν σίγουρα κάτι κακό» και υποστήριξαν ότι όλα έγιναν με την κάλυψη του νόμου.

Χαρακτηριστικό είναι και το γεγονός, ότι όταν ένα από τα παιδιά πήγε στο Κέντρο υγείας του νησιού και ανέφερε ότι κακοποιήθηκε από αστυνομικούς, η εφημερεύουσα γιατρός αρνήθηκε να το εξετάσει λέγοντας πως «δεν θέλει μπλεξίματα».
Εναντίον των 4 αστυνομικών που συμμετείχαν στο επεισόδιο έχει ασκηθεί μήνυση για τα αδικήματα του βασανισμού, της απρόκλητης εξύβρισης και κακόβουλης βλασφημίας, καθώς και της παράβασης καθήκοντος.

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

and i think to my seeelf... what a wonderfull wooorld ...
...

George είπε...

Σαπίλα του συστήματος ή σαπίλα ανθρώπων? Ακόμα και στο κέντρο υγείας δεν ήθελαν να μπλέξουν. Δεν καταλαβαίνουμε πια τι είναι δίκαιο, τί λογικό, τι ανθρώπινο. Έχουμε καταντήσει να ζούμε σε καφκικές σελίδες. Το κακό είναι δίπλα μας…είναι οι κομπλεξικοί μπάτσοι, οι όποιοι καυλώνουν με την εξουσία… οι βολεμένοι, οι τακτοποιημένοι, οι χωρίς φαντασία σιωπηλοί ή ηχηροί υποστηρικτές του συστήματος, οι εθνικά υπερήφανοι όταν ακούν ‘αρχαίο πνεύμα’(και ας μην ξέρουν τι σημαίνει), οι ίδιοι που μισούν ή φοβούνται τους ανθρώπους γιατί δεν μιλούν την ίδια γλωσσα, δεν έχουν την ίδια θρησκεία ή δεν έχουν το ίδιο χρώμα…οι ίδιοι θα εκμεταλλευτούν μέχρι εμετού τους «ξένους» για να κερδίσουν παραπάνω στο νοίκι ή για να δώσουν λιγότερο μεροκάματο. Μικροαστοί χωρίς ψυχή μας κατακλύζουν…κάποτε ήταν άνθρωποι μα τώρα χρωστάνε...γιατί κάποτε επεθύμησαν να γίνουν αυτό που έβλεπαν στις διαφημίσεις…τις πρώτες έγχρωμές …’’Τι ωραία χρώματα, τι γυαλιστερά πράγματα, τα θέλω χωρίς να σκέφτομαι…ευτυχία είναι τα μπουζούκια, η άλφα ρομέο, τα αρμάνι και η Μύκονος...και τουμπαλιν…’’Καληνύχτα μαμά θα κοιμάμαι ήσυχος…και μην ξεχάσω να πάω στον βουλευτή μας μπας και μου πει για καμιά προκήρυξη θέσης…μπορεί να χρειάζονται ειδικούς φρουρούς …μην κάνεις έτσι μαμά αφού έιχα κλίση σ’ αυτό δεν θυμάσαι τα αρκουδάκια μου και τα πλέιμομπιλ τι καλα που τα συλλάμβανα και τα έβαζα φυλακή…ήταν ωραία...ήμουνα δυνατός και ήταν ωραία…’’